اخبار و مقالات
چادر در فرهنگهای مختلف (قسمت دوم: پاکستان، هند، ترکیه، اندونزی و مالزی)
پاکستان و هند:
مدلها اغلب جلو زیپدار یا دکمهدار هستند.
نامهای رایج:
عبایا (Abaya)
ویژگیهای عبایا
- تا مچ پا یا روی زمین امتداد دارد.
- آستینهای بلند و برش آزاد دارد.
- معمولاً از پارچههای سبک مانند کرپ، ندا، مدینه یا ساتن مات دوخته میشود.
- بیشتر به رنگ مشکی است، اما امروزه رنگهای متنوعی مانند سرمهای، قهوهای، خاکستری، سبز و کرم نیز تولید میشود.
- معمولاً همراه با حجاب یا شیله (روسری بلند عربی) پوشیده میشود.
انواع عبایا:
- عبای بسته (Closed Abaya): مانند یک لباس بلند از جلو بسته است.
- عبای جلو باز (Open Abaya): شبیه یک رویه یا مانتوی بلند است و روی لباس دیگر پوشیده میشود.
- عبای مجلسی: دارای گلدوزی، سنگدوزی یا تزئینات ظریف است.
- عبای ساده روزمره: بدون تزئین و مناسب استفاده روزانه.
برقع (Burqa) (در بالا توضیح داده شد) در هند و پاکستان نوع بلند آن معمولا استفاده میشود و کل بدن را میپوشاند.
جلباب ( Jilbab) نام دیگر آن لباس شرعی است و یک پوشش بلند و گشاد زنانه در فرهنگ اسلامی است و برای پوشش بیشتر بدن طراحی شده است. در معنای امروزی، معمولاً تمام بدن را بهجز صورت و دستها میپوشاند، هرچند شکل و مدل آن در کشورهای مختلف متفاوت است.
ویژگیهای اصلی جلباب:
- بلند و آزاد است و فرم بدن را کمتر نمایان میکند.
- معمولاً آستیندار و تا مچ پا امتداد دارد.
- ممکن است یک تکه باشد یا بهصورت دو تکه (مانند خمار بلند همراه با دامن یا عبایه).
- در رنگها و مدلهای متنوع تولید میشود، هرچند رنگ مشکی رایجترین گزینه است.
ترکیه:
در ترکیه بیشتر از فِراجه (Ferace) استفاده میشود.
ویژگیها: شبیه مانتوی بلند دوخته شده تنوع رنگی زیاد و سبکتر از چادر ایرانی است.
اندونزی و مالزی: پوششهای رایج
جلباب (Jilbab) (در بالا توضیح داده شد)
موکنا (Mukena) پوشش مخصوص نماز
ویژگیهای موکنا:
موکنا نوعی پوشش مخصوص نماز برای بانوان مسلمان است که بیشتر در اندونزی، مالزی، برونئی و سنگاپور استفاده میشود. پوشش کامل بدن را هنگام نماز فراهم میکند.
معمولاً از پارچههای سبک و خنک مانند پنبه، ویسکوز یا پلیاستر دوخته میشود تا برای آب وهوای گرم جنوب شرق آسیا مناسب باشد.
- اغلب دو تکه است
- یک قسمت برای پوشاندن سر، گردن و بالاتنه
- یک دامن بلند برای پوشاندن پایینتنه
- مدلهای یکتکه نیز وجود دارند که پوشیدنشان سریعتر است
- رنگ سنتی آن سفید است، اما امروزه در رنگها و طرحهای متنوع مانند گلدار، کرم، صورتی، آبی و… نیز تولید میشود
- بسیاری از مدلها دارای توری یا گلدوزی ظریف در لبهها هستند
از نظر پوشش اسلامی، موکنا طوری طراحی شده که مو، گردن و تمام بدن (به جز صورت و دستها) را هنگام نماز بپوشاند و به همین دلیل در بسیاری از کشورهای جنوب شرق آسیا رایجترین لباس نماز بانوان است.
تلکونگ (Telekung) در واقع همان موکنا است و هر دو برای نماز استفاده می شوند. این واژه بیشتر در مالزی، سنگاپور و برونئی رایج است در حالیکه در اندونزی بیشتر از واژه Mukena استفاده میشود.
باجو کورونگ (Baju Kurung) پوشش سنتی و ملی زنان مالزی محسوب میشود
ویژگیهای آن:
- تونیک بلند و نسبتاً گشاد
- روسری (تودونگ) که مو و گردن را میپوشاند
- دامن بلند یا لباس یکسره تا مچ پا
- پارچههای رنگی، گلدار یا ساده، گاهی با گلدوزی ظریف
این لباس در مالزی همان جایگاهی را دارد که چادر در ایران از نظر هویت فرهنگی و پوشش زنان محجبه دارد، با این تفاوت که از نظر فرم، دوخته و آستیندار است و مانند چادر یک پارچه روی لباس انداخته نمیشود.
